Στις 12 Αυγούστου 2012, η ζωή της Τζίνι Τόμας άλλαξε ανεπανόρθωτα στη διασταύρωση των οδών Χιλ Στριτ και Φέιρβιου Άβενιου στο Μοντγκόμερι της Αλαμπάμα. Ένας οδηγός παραβίασε το στοπ, συγκρούστηκε με τη μηχανή στην οποία επέβαινε η ίδια και ο σύζυγός της. Το ατύχημα στοίχισε τη ζωή του συζύγου της. Η ίδια είχε εκτεταμένους τραυματισμούς. Κάθε οστό στο δεξί της πόδι είχε σπάσει σε πολλαπλά σημεία και υπέστη πολλαπλά ανοιχτά κατάγματα. Χρειάστηκε άμεση μετάγγιση αίματος και παρέμεινε σε αναπνευστήρα για μία εβδομάδα. Οι γιατροί εκτίμησαν αρχικά ότι είχε 60% πιθανότητες να διατηρήσει το πόδι της, αλλά μετά από τρία χρόνια και 11 χειρουργικές επεμβάσεις, ο πόνος ήταν αφόρητος.

Τελικά, το 2015, η Τζίνι επέλεξε τον ακρωτηριασμό, πιστεύοντας ότι θα είχε καλύτερη ποιότητα ζωής χωρίς το πόδι της, με τεχνητό μέλος. Μετά την επέμβαση, χρειάστηκαν αρκετοί μήνες για να περπατήσει ξανά χωρίς βοήθημα, με το προσθετικό της πόδι.

Νέα ζωή με προσθετικό πόδι

Η Τζίνι αποδίδει την ανάρρωσή της στην ακλόνητη στήριξη της οικογένειας και των φίλων της. Η μητέρα της θυσίασε τη δουλειά της για να παραμείνει στο πλευρό της κατά τη διάρκεια μιας από τις επεμβάσεις της, ενώ οι γιατροί με τους οποίους εργαζόταν τη στιγμή του ατυχήματος συγκέντρωσαν χρήματα για να τη βοηθήσουν να διατηρήσει την ιατρική της ασφάλιση. Οι φίλοι της την επισκέπτονταν τακτικά, της έστελναν φαγητό και την απέτρεπαν από το να βυθιστεί στην κατάθλιψη. Ακόμα και ο σκύλος της, ο Σκούτερ, της προσέφερε παρηγοριά στις πιο δύσκολες στιγμές της.

Αποφασισμένη να αποδείξει ότι η απώλεια ενός άκρου δεν αποτελεί περιορισμό, εργάστηκε σκληρά για να ανακτήσει την κινητικότητά της. Κατάφερε μάλιστα να βρει δουλειά ως αντιπρόσωπος πωλήσεων στην ίδια εταιρεία που της παρείχε το πρώτο τεχνητό μέλος της. Το ατύχημα την έκανε επίσης να συνειδητοποιήσει τις δυσκολίες πρόσβασης για τους χρήστες αναπηρικού αμαξιδίου, κάτι που την οδήγησε να γίνει υπέρμαχος της βελτίωσης των δημόσιων υποδομών.

Ωστόσο, το 2019 άρχισε να έχει προβλήματα με την προσθετική της θήκη και το μηριαίο οστό της. Ο πόνος όταν χρησιμοποιούσε το τεχνητό της μέλος ήταν και πάλι αφόρητος. Χρειάστηκε να σταματήσει να χρησιμοποιεί το προσθετικό της πόδι και τα επόμενα 3 χρόνια κινούνταν με πατερίτσες. Αυτό οδήγησε σε ατροφία των μυών του κολοβώματος.

Η οστεοενσωμάτωση μια δεύτερη ευκαιρία για την Τζίνι

Στις αρχές του 2022, προκειμένου να ανακτήσει την αυτονομία της και να μπορεί να βοηθά ευκολότερα στη φροντίδα της οικογένειάς της και κυρίως της μητέρας της, που είχε διαγνωστεί με άνοια, η Τζίνι επέλεξε την οστεοενσωμάτωση—μια χειρουργική διαδικασία κατά την οποία τοποθετείται στην άρθρωση εμφύτευμα για τη βελτίωση της κινητικότητας.

Μέχρι τον Απρίλιο του ίδιου έτους, η Τζίνι χρησιμοποιούσε ξανά πλήρη πρόθεση και ανέκτησε σταδιακά τη δύναμή της.

Ως το τέλος του έτους μπορούσε να περπατά χωρίς βοήθημα με το Ottobock C Leg που χρησιμοποιεί. Έχει επίσης ένα αδιάβροχο μηχανικό πόδι για να κολυμπά, κι ένα κοντό προσθετικό άκρο που χρησιμοποιεί για να κάνει αναρρίχηση σε τοίχο. Αν και δεν κάνει έντονη άσκηση – όπως τρέξιμο ή άλματα, που δεν συστήνονται για περίπου 2 έτη μετά την επέμβαση- η Τζίνι έχει δραστήρια καθημερινότητα, την οποία μοιράζεται στο Tik Tok με πολλά βίντεο στα οποία εξηγεί πώς λειτουργεί η οστεοενσωμάτωση και τα προσθετικά της άκρα, ευαισθητοποιώντας το κοινό και βοηθώντας άλλους να αντιμετωπίσουν παρόμοιες προκλήσεις. Σαράντα ετών σήμερα, η Τζίνι δοκιμάζει νέες εμπειρίες – μέχρι που περπάτησε πρόσφατα στην πασαρέλα ως μοντέλο!

Δεν μπορούμε να ελέγξουμε τα άσχημα, αλλά μπορούμε να ελέγχουμε πώς αντιδρούμε σε αυτά

Σε όσους υποφέρουν από παρόμοιες καταστάσεις, η Τζίνι λέει:

«Μην πανικοβάλλεστε, αλλά να κοιτάτε πάντα το καλό. Άσχημα πράγματα συμβαίνουν κάθε μέρα, και συνήθως είναι εκτός του ελέγχου μας. Το μόνο πράγμα που μπορούμε να ελέγξουμε είναι πώς αντιδρούμε σε κάθε κατάσταση.  Αυτό δεν σημαίνει πως δεν μπορούμε να νιώθουμε λυπημένοι ή φοβισμένοι ή θυμωμένοι. Τα συναισθήματα αυτά είναι αληθινά. Να τα αναγνωρίζετε αλλά να μην σας παίρνουν από κάτω. Τις χειρότερες μέρες μου, κάνω μια λίστα με τα καλά και τα κακά της ζωής μου. Τα καλά πάντα έχουν μεγαλύτερη σημασία από τα άσχημα. Να μην αφήνετε τα άσχημα να σας καταβάλλουν και να εκτιμάτε τα καλά.»

ΠΗΓΗ: https://metro.co.uk/