Τα ζεστά απογεύματα του καλοκαιριού, μπορείς να βρεις τον Josh Campbell να κάνει skate με τους γιους του σε κάποιο skatepark. Ο Josh είναι 47, ο μεγάλος γιος του είναι 15 κι ο μικρός 11 ετών. Τα δυο αγόρια δείχνουν νέα κόλπα στον πατέρα τους, που ξαναμαθαίνει να κάνει skate board από την αρχή. Κι αυτό γιατί ο Josh μέχρι πρόσφατα είχε 30 χρόνια να κάνει skateboard, από τότε που, πιτσιρικάς, έχασε το πόδι του ‘για να προστατευτεί από ένα επιθετικό καρκίνο των οστών.
«Τελικά πολλά μου ‘ξαναέρχονται’, όπως η αίσθηση της ισορροπίας, να χρησιμοποιώ τα χέρια μου για να μην πέφτω, τέτοια πράγματα. Παρατηρώ πως δεν τα έχω ξεχάσει, κι ας έχουν περάσει πάνω από 30 χρόνια», λέει ο Josh.
Σαν παιδί, ήταν αχόρταγος skater. Είχε ξεκινήσει όταν ήταν 8 ετών, και μάλιστα θυμάται πως είχε σπάσει το χέρι του κάνοντας ένα άλμα, χωρίς να έχει ούτε την απαιτούμενη εμπειρία, ούτε και ιδιαίτερη καθοδήγηση από τα πιο έμπειρα παιδιά. Όχι πως τον σταμάτησε ένα σπασμένο χέρι. Ο Josh συνέχισε ακάθεκτος το skateboard κι επιπλέον ξεκίνησε να τρέχει, να παίζει ποδόσφαιρο και μπάσκετ.
Ο πόνος που κατέληξε σε ακρωτηριασμό
Όταν έγινε 14 χρονών άρχισε να πονάει στο γόνατο. Έπειτα το γόνατο πρήστηκε. Τον έστειλαν για βιοψία και τα νέα δεν ήταν καλά: ο Josh είχε χτυπηθεί από καρκίνο των οστών, μια ασθένεια που εκδηλώνεται σε νεαρά άτομα.
Μια πρώτη κι έπειτα μια δεύτερη επέμβαση απέτυχαν να τον απαλλάξουν: ο όγκος επανερχόταν ξανά και ξανά, και απειλούσε να εξαπλωθεί πάνω από το γόνατο. Ο ακρωτηριασμός ήταν μονόδρομος.
Ίσως λόγω της νεαρής του ηλικίας, ο Josh κατάφερε να κρατήσει το ηθικό του ψηλά. Δυο εβδομάδες μετά τον ακρωτηριασμό, περπατούσε ήδη με τεχνητό μέλος. Συνέχισε επίσης να παίζει μπάσκετ ενώ ξεκίνησε snowboard και γκολφ, πάντα με το προσθετικό του πόδι.
Το skateboard, πάντως, το εγκατέλειψε, μετά από μια αποτυχημένη προσπάθεια όταν ήταν 19 ετών: προσπάθησε να κάνει ένα άλμα σε μια τσιμεντένια ράμπα, όμως έπεσε και χτύπησε άσχημα.
Το βιονικό γόνατο που άλλαξε τα πάντα
Πέρασαν 30 χρόνια. Ο Josh έγινε μπαμπάς και ο γιος του ο Dominic, εμπνευσμένος από τα βιντεοπαιχνίδια που έπαιζε, αποφάσισε να δοκιμάσει την πραγματική εμπειρία. Μια μέρα, ο Josh «έκλεψε» τη σανίδα του γιου του για μια δοκιμή – και έπεσε από τη ράμπα και χτύπησε άσχημα και πάλι. Όμως αυτή τη φορά ένιωσε πόσο πολύ του είχε λείψει το skateboard. Έτσι άρχισε να προπονείται με τη σανίδα του γιου του μέσα στο σπίτι. Έβαζε τη σανίδα στο χαλί κι απλά κρατούσε την ισορροπία του ή τίναζε τη σανίδα μπροστά, δεξιά ή αριστερά.
Σύντομα, ο Josh αγόρασε δικό του skateboard κι άρχισε τις προπονήσεις έξω, όπως όταν ήταν παιδί. Η αδρεναλίνη ήταν η ίδια, τόσα χρόνια μετά, αλλά κένιωσε επίσης πρωτόγνωρη συγκίνηση: την πρώτη φορά που έκανε σκέητ με τον γιο του, δάκρυσε από ευτυχία καθώς κατέβαιναν τον λόφο.
Το ηλεκτρονικό τεχνητό μέλος του Josh έχει ρυθμίσεις που του επιτρέπουν να κάνει διάφορες δραστηριότητες. Πιστεύει πως γι’αυτό τώρα κατάφερε να κάνει ξανά skateboard, αν και μεγαλύτερος, ενώ απέτυχε 19 ετών. Τότε είχε υδραυλικό γόνατο και δεν μπορούσε να ον υποστηρίξει αν ήθελε να κατέβει μια πλαγιά ή να σκύψει. Το προσθετικό πόδι που έχει τώρα όμως, τον υποστηρίζει σε πολύ περισσότερες κινήσεις.
Μάλιστα μαθαίνοντας να χρησιμοποιεί το νέο προσθετικό του ήταν λίγο σαν να προετοιμαζόταν για το skateboard. Τον πρώτο χειμώνα που το χρησιμοποίησε, όταν περπατούσε σε υγρό ή παγωμένο έδαφος, σε λάσπη ή χιόνι, έπεφτε συνέχεια, μπορεί και 20 φορές τη μέρα.
«Το να μαθαίνεις να πέφτεις βοηθά πολύ», λέει ο Josh.
Μια οικογένεια, ένα χόμπυ
Πλέον το skateboard είναι οικογενειακή υπόθεση. Ο Josh και οι γιοι του περνάνε τα απογεύματα του καλοκαιριού αναζητώντας καλά σημεία για skate, ή πηγαίνοντας στο κοντινό skatepark. O Josh παρακολουθεί καμαρώνοντας την εξέλιξή τους και θαυμάζει το πόσο γρήγορα μαθαίνουν νέα κόλπα. Όσο για τον ίδιο, μένει αισιόδοξος πως μπορεί κι αυτός να συνεχίσει να μαθαίνει και να εξελίσσεται, χωρίς να νοιάζεται για όσα δεν θα μπορέσει ποτέ να καταφέρει.
Στην τελική πάντως, αυτό που κάνει την εμπειρία τόσο σημαντική, είναι πως μπορεί να την μοιράζεται με τους γιους του. Και γι’αυτό είναι ευγνώμων για το βιονικό τεχνητό μέλος του.