Η Danielle Aravich και η Brenna Huckaby ζουν για τα παραολυμπιακά χειμερινά αθλήματα. Καμία πτώση της θερμοκρασίας και καμία απόσταση δεν είναι αρκετά δύσκολη ώστε να κρατήσουν τη δύο φορές Παραολυμπιονίκη Aravich μακριά από την προπόνηση στο παραολυμπιακό σκι αντοχής και στο παραολυμπιακό δίαθλο, ενώ η τρεις φορές Παραολυμπιονίκης και χρυσή ολυμπιονίκης Huckaby μοιράζει τον χρόνο της ανάμεσα στην προπόνησή της στο παραολυμπιακό snowboard και στην ανατροφή των δύο θυγατέρων της.
Όταν όμως πρόκειται για τίτλους ειδήσεων, όλος αυτός ο ιδρώτας και όλα αυτά τα μετάλλια συχνά περνούν σε δεύτερη μοίρα. Τα μέσα ενημέρωσης τείνουν να εστιάζουν κυρίως στις «προϊστορίες» τους: στο ότι η Aravich γεννήθηκε χωρίς χέρι και αντιβράχιο, στο ότι η Huckaby έχασε το πόδι της από καρκίνο στην εφηβεία της. Οι δημοσιογράφοι που μιλούν γι’αυτές χρησιμοποιούν περισσότερο τη λέξη «έμπνευση» παρά τη λέξη «δύναμη», ενώ τα ρεπορτάζ για αθλήτριες που ανακαλούν μνήμες από το νοσοκομειακό κρεβάτι προηγούνται συχνά από την παρουσίαση της στιγμής που πέρασαν πρώτες τη γραμμή του τερματισμού.
Όπως πολλοί Παραολυμπιονίκες, η Aravich και η Huckaby είναι εξοικειωμένες με αυτό το αφήγημα. Το 2024, όμως, αποφάσισαν να το αμφισβητήσουν.
Οι δύο αθλήτριες ίδρυσαν το Culxtured, μια συλλογικότητα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που αμφισβητεί τα προκαθορισμένα στερεότυπα για τους παρααθλητές, μαζί με ακόμη δύο Παραολυμπιονίκες των ΗΠΑ: τον τετράκις Παραολυμπιονίκη και πολυνίκη στο ράγκμπι με αμαξίδιο Chuck Aoki και τον χρυσό Παραολυμπιονίκη του Τόκιο 2020 στην καλαθοσφαίριση με αμαξίδιο Ryan Neiswender.
«Τα άτομα με αναπηρία πολύ συχνά καλούνται να σιωπήσουν ή παραμερίζονται, όμως είναι απολύτως αναγκαίο οι φωνές τους να ακούγονται στην πολιτική, στην εκπαίδευση, στα μέσα ενημέρωσης, στην τέχνη, στον πολιτισμό, σε κάθε πτυχή της κοινωνίας, γιατί αποτελούμε μέρος κάθε πτυχής της κοινωνίας», λέει η Aravich.
«Η κοινότητα των ατόμων με αναπηρία αντιστοιχεί στο 15% του παγκόσμιου πληθυσμού, άρα βρισκόμαστε παντού. Και ο αθλητισμός είναι ένας εξαιρετικός τρόπος να ανοίγουμε τη συζήτηση για ευρύτερα ζητήματα, γιατί, τελικά, είμαστε πολύ τυχεροί που μπορούμε να αγωνιζόμαστε και να κάνουμε αυτό που κάνουμε. Ελπίζω όμως ότι όσα κάνουμε, όσα κάνει το Παραολυμπιακό Κίνημα, θα επηρεάσουν και τους άλλους τομείς της κοινωνίας και θα τους κάνουν πιο συμπεριληπτικούς».
Dani Aravich και Brenna Huckaby: Από ντροπαλά κορίτσια σε ηγετικές φωνές
Η Aravich και η Huckaby ακολουθούν σήμερα διαφορετικά αθλήματα και διαφορετικούς ρυθμούς ζωής, όμως η αφετηρία τους είχε κάτι κοινό: υπήρξαν δύο κορίτσια που δυσκολεύονταν να εκφράσουν τη γνώμη τους.
«Ήμουν αρκετά ντροπαλή ως παιδί», λέει η Aravich. «Νομίζω πως, επειδή είχα αναπηρία, ήταν εύκολο να κλείνομαι στον εαυτό μου, να καλύπτομαι και να κρύβομαι».
Χρειάστηκαν χρόνια εργασίας σε μια ανδροκρατούμενη ομάδα πωλήσεων της ομάδας μπάσκετ NBA Utah Jazz για να καλλιεργήσει το θάρρος να υψώνει τη φωνή της.
«Συχνά ήμουν η μόνη γυναίκα που παρουσίαζε προτάσεις αξίας εκατοντάδων χιλιάδων δολαρίων σε ανθρώπους και επιχειρηματίες που ήταν συνήθως άνδρες. Έπρεπε να μάθω να μιλάω, να εκφράζω καθαρά τη θέση μου», λέει η Aravich. «Όταν λοιπόν ξεκίνησα να αγωνίζομαι για τους Παραολυμπιακούς, δεν επρόκειτο απλώς να συμμετέχω. Έπρεπε να κάνω κάτι περισσότερο. Είμαι διατεθειμένη να είμαι η πιο δυνατή φωνή μέσα σε ένα δωμάτιο, αν αυτό σημαίνει ότι κάτι θα προχωρήσει».
Για τη Huckaby, το σημείο καμπής ήρθε μετά τους Παραολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου το 2022. Ήδη διπλή Παραολυμπιονίκης στο Πιεονγκτσάνγκ το 2018, χρειάστηκε να διεκδικήσει το δικαίωμά της να αγωνιστεί στη διοργάνωση του 2022, καθώς δεν υπήρχαν γυναικεία αγωνίσματα στην κατηγορία SB-LL1 στην οποία ανήκει.
«Μεγάλωσα κάνοντας ενόργανη γυμναστική και στην ενόργανη δεν έχεις φωνή. Δεν έχεις άποψη, δεν έχεις λόγο. Κάνεις ό,τι σου λένε. Και για μεγάλο μέρος της καριέρας μου, αυτό ακριβώς έκανα», εξηγεί η Huckaby. «Και μετά, όταν ήρθε το 2022 και δεν μπορούσα να αγωνιστώ, σκέφτηκα: “Κανείς άλλος δεν θα παλέψει για μένα όπως μπορώ να παλέψω εγώ για τον εαυτό μου”. Μπορεί κάποιες φορές να ήμουν υπερβολικά εκφραστική, όμως διαπίστωσα ότι το να μιλάς και να υπερασπίζεσαι τον εαυτό σου είναι ο μόνος τρόπος να φέρεις αλλαγή».
Culxtured: Μια πλατφόρμα για όλους τους αθλητές με αναπηρία
Το Culxtured αποτελεί έναν από τους τρόπους με τους οποίους η Huckaby μπορεί πλέον να υπερασπίζεται καθημερινά τόσο τον εαυτό της όσο και τους συναθλητές της.
Μέσα στους 14 μήνες από την ίδρυσή του, το συλλογικό αυτό εγχείρημα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχει συμβάλει στη διεύρυνση της βάσης φιλάθλων των Παραολυμπιακών Αγώνων μέσω οδηγών για τα παραολυμπιακά αθλήματα και ζωντανών παρουσιάσεων επερχόμενων διοργανώσεων, έχει επισημάνει ελλιπή ή προβληματική δημοσιογραφική κάλυψη των Παραολυμπιονικών και έχει αναμετρηθεί με σειρά στερεοτύπων, όπως η συχνή –και όχι πάντοτε κολακευτική– σύγκριση των αθλητών με υπερήρωες.
«Η μεγαλύτερη παρανόηση για τους παρααθλητές αφορά το πόσο υψηλού επιπέδου είναι ο αθλητισμός τους», εξηγεί η Aravich. «Οι άνθρωποι υποθέτουν ότι, επειδή αυτοί οι αθλητές έχουν αναπηρία, δεν είναι εξίσου αθλητικοί ή δεν μπορούν να πετύχουν τα ίδια. Όμως τα αθλήματα και ο τρόπος που προπονούμαστε είναι σε μεγάλο βαθμό παρόμοια με εκείνα των Ολυμπιακών αθλητών. Μπορεί να διαφέρουν στον τρόπο εκτέλεσης, όμως είμαστε αθλητές κορυφαίου επιπέδου».
Στον πυρήνα του, το Culxtured έχει σχεδιαστεί ως ένας χώρος έκφρασης όπου οι παρααθλητές μπορούν να βρίσκουν τη φωνή τους και να αφηγούνται οι ίδιοι τις ιστορίες τους. Και αυτό ακριβώς συμβαίνει. Σε τέτοιο βαθμό, μάλιστα, ώστε ο αριθμός των αθλητών που ζήτησαν να συμμετάσχουν εξέπληξε ακόμη και τους ίδιους τους ιδρυτές του εγχειρήματος.
«Ποιος είναι καταλληλότερος να υπερασπιστεί τη φωνή των παρααθλητών από τους ίδιους τους παρααθλητές;» διαπιστώνει η Huckaby. «Συχνά ακούμε ιστορίες για Παραολυμπιονίκες που επικεντρώνονται στην αναπηρία τους — στο πώς προέκυψε, στο πώς αποτέλεσαν πηγή έμπνευσης εξαιτίας της. Δεν ακούμε όμως τις ιστορίες που οι ίδιοι θέλουν να αφηγηθούν: για το τι σημαίνει να είσαι αθλητής υψηλού επιπέδου, για τις σπουδαίες αθλητικές διαδρομές που εκτυλίσσονται μέσα στον δικό μας κόσμο».
Όλοι μαζί, για να βρεθούν περισσότεροι αθλητές με αναπηρία στο προσκήνιο
Προς το παρόν, το Culxtured παραμένει ένα παράλληλο εγχείρημα για την Aravich, τη Huckaby, τον Aoki και τον Neiswender, οι οποίοι μοιράζουν τον χρόνο και την ενέργειά τους ανάμεσα στη συνεισφορά τους στην πλατφόρμα, την προπόνηση, την εργασία και τις οικογενειακές τους υποχρεώσεις.
Ωστόσο, η φιλοδοξία τους είναι, κάποια ημέρα, να το εξελίξουν σε έναν πλήρη μιντιακό οργανισμό, φέρνοντας ακόμη περισσότερους παρααθλητές στο εγχείρημα.
«Είμαστε απλώς τέσσερις αθλητές που προσπαθούμε να το κατανοήσουμε, βήμα βήμα», λέει η Huckaby. «Έχει πολλή μάθηση η διαδικασία, αλλά όλοι μας το απολαμβάνουμε. Αυτό είναι που μας κάνει Παραολυμπιακούς αθλητές. Αγαπάμε τη διαδικασία, αγαπάμε τις προκλήσεις και αγαπάμε τη σκληρή δουλειά».
Δες το Culxtured εδώ: https://www.instagram.com/culxtured/