Εκείνη τη μέρα, 12 χρόνια πριν, ο Thor Stephenson Jr. πίστεψε πως είχε έρθει το τέλος του, σ’ένα λιβάδι με καλαμπόκια της North Dakota. Ενώ κυνηγούσε με τον πατέρα του, εκείνος τον πυροβόλησε στο πίσω μέρος της γάμπας κατά λάθος, από πολύ κοντά, ενώ στεκόταν πίσω του. Θυμάται μια λίμνη αίματος, το κρύο, τον πόνο και τη συνειδητοποίηση πως η βοήθεια θα αργούσε.
Χρειάστηκε τελικά να περιμένει δύο ώρες μέχρι να φτάσουν στο σημείο οι διασώστες. Μέχρι να φτάσει στο νοσοκομείο, είχαν περάσει έντεκα ώρες. Οι γιατροί χρειάστηκε να ακρωτηριάσουν το πόδι του πάνω από το γόνατο, λίγες ώρες αργότερα.
Σήμερα, ο Stephenson κινείται χωρίς πρόβλημα χάρη στο τεχνητό μέλος του, που είναι διακοσμημένο στα καφε και χρυσά χρώματα των Wyoming Cowboys, της ομάδας ποδοσφαίρου του Πανεπιστημίου του Wyoming. Η ομάδα έχει για σύμβολο έναν γελαδάρη πάνω στο άγριο άλογό του.
Ο κόσμος θαυμάζει συχνά το τεχνητό μέλος του Stephenson. Εκείνος χαμογελά. Δεν τον πειράζει που τον κοιτούν. Το τεχνητό του μέλος έχει γίνει μέρος του κορμιού του. Είναι το σύμβολο της ανθεκτικότητάς του.
Η δύσκολη καθημερινότητα του ακρωτηριασμού
Ο Stephenson λέει πως το ψυχολογικό τραύμα της απώλειας του ποδιού του δεν ήταν αυτό που τον δυσκόλεψε περισσότερο. Τα καθημερινά σωματικά εμπόδια ήταν χειρότερα. Και δεν ήταν τόσο κάποια κινηματογραφική, επική δυσκολία. Ήταν οι μικρές καθημερινές ήττες: η δυσκολία να κάνει ένα ντους μόνος, να κατέβει τις σκάλες χωρίς να πέσει, να μπει στο αυτοκίνητο, να κουβαλά τις σακούλες του σούπερ μάρκετ ενώ ισορροπούσε με τις πατερίτσες, να γλιστράει στον πάγο και να πέφτει.
Μικρές καθημερινές δραστηριότητες που θεωρούσε αυτονόητες, μέχρι που έχασε το πόδι του.
Το πρώτο του τεχνητό μέλος τον δυσκόλεψε ιδιαίτερα. Ήταν άβολο, ασταθές, με κακή προσαρμογή. Έτσι τον πρώτο χρόνο τον πέρασε κυρίως καθισμένος στο αμαξίδιο, μέχρι που ένας άγνωστος που χρησιμοποιούσε ο ίδιος προσθετικό πόδι τον προσέγγισε σε ένα κατάστημα και τον ρώτησε γιατί δεν χρησιμοποιούσε τεχνητό μέλος. Όταν ο Stephenson του εξήγησε την κατάσταση, ο άγνωστος του σύστησε τον δικό του προσθετικό στην περιοχή. Ήταν η συζήτηση που άλλαξε τη ζωή του.
Μια προσθετική θήκη στα χρώματα των Wyoming Cowboys
Σήμερα η προσθετική θήκη του Stephenson είναι διακοσμημένη στα χρώματα της ποδοσφαιρικής ομάδας του Πανεπιστημίου του Wyoming. Στην οικογένειά του, το ποδόσφαιρο ήταν πάντα τελετουργία. Σαν παιδί, άκουγε με τον πατέρα του τους αγώνες των Cowboys στο ραδιόφωνο και ντυνόταν συχνά σαν την μασκότ της ομάδας, τον Pistol Pete.
Έτσι, όταν ήρθε η ώρα να διακοσμήσει την προσθετική του θήκη, δεν δίστασε. Ένα απλό μπεζ πόδι δεν ήταν γι’ αυτόν. Όμως η απόφασή του δεν ήταν απλώς «οπαδική», ήταν θέμα ταυτότητας. Για τον Stephenson, το Wyoming συμβολίζει την ανθεκτικότητα, τους σκληρούς ανθρώπους που επιβιώνουν σε δύσκολες καταστάσεις. Γι’ αυτόν, είναι η πολιτεία των μεταλλωρύχων και των γελαδάρηδων, μια πολιτεία χτισμένη πάνω στην αντοχή, τη δύναμη και την ακεραιότητα του χαρακτήρα.
Το μάθημα της εμπιστοσύνης
Ένα από τα πιο αξιοπερίεργα συναισθήματα όταν αποκτάς προσθετικό πόδι, λέει ο Stephenson, είναι πως στην αρχή δεν το εμπιστεύεσαι. Δεν έχεις εμπιστοσύνη πως το τεχνητό γόνατο θα αντέξει τη σκάλα και πως δεν θα πέσεις κατεβαίνοντας. Φοβάσαι να περπατήσεις στον πάγο. Κι έπειτα είναι ο πόνος. Η επιδερμίδα στο κολόβωμα που σκάει, πληγώνεται, πρήζεται και πονά όποτε φοράς την προσθετική θήκη.
Όμως με το πέρασμα του χρόνου, το τεχνητό μέλος έπαψε να είναι ξένο σώμα, ένα εξωτερικό εργαλείο. Έγινε μέρος του χαρακτήρα του.
Έτσι σήμερα ο Stephenson δουλεύει στο Home Depot με πλήρη απασχόληση, μια δουλειά που απαιτεί να είναι όρθιος και να κινείται πολλές ώρες. Στον ελεύθερο χρόνο του, κυνηγάει, πηγαίνει για ψάρεμα, περπατά στη φύση και κάνει μεγάλες πεζοπορίες. Ενώ όταν έχασε το πόδι του φανταζόταν πως τα είχε χάσει όλα αυτά, σήμερα “απλώς τα κάνει”.
«Η ζωή σου δεν τελείωσε εδώ»
Ο Stephenson ακτινοβολεί σήμερα την ενέργεια του ανθρώπου που έχει ήδη ζήσει την κόλαση και όχι απλά επέζησε, αλλά είναι πλήρως λειτουργικός. Τον πλησιάζει κανείς εύκολα, καθώς δεν διστάζει να απαντήσει σε ερωτήσεις ή να πιάσει κουβέντα. Συχνά βοηθά άλλα άτομα με ακρωτηριασμό με υποστήριξη και συμβουλές, ή συστήνοντας προσθετικούς.
Θυμάται ακριβώς πώς ένιωθε τον πρώτο καιρό, και ξέρει τι λαχταρά ν’ακούσει κανείς σε μια τέτοια κατάσταση. Λέει στους άλλους αυτό που του είχε πει ο άγνωστος που τον παρότρυνε να επισκεφτεί έναν καλό προσθετικό: «Η ζωή σου δεν τελείωσε, εδώ όμως ξεκινά μια νέα καθημερινότητα». Δεν είναι απλά μια έκφραση αισιοδοξίας, είναι μια έκφραση εμπειρίας: «Μπορεί να φαίνεται τρομαχτικό αυτή τη στιγμή, αλλά αν εμπιστευτείς το προσθετικό σου πόδι, κάνεις τη δουλειά που σου αναλογεί και πιστέψεις στον εαυτό σου, θα φτάσεις εδώ που είμαι εγώ σήμερα», λέει.
Και παραμένει ένας σκληραγωγημένος άντρας του Wyoming, που μπορεί να κουβαλήσει έναν βαρύ κορμό δέντρου στον ώμο.