Είναι χαράματα Δευτέρα, σε μια γαλακτοπαραγωγική φάρμα στην Άνω Βαυαρία. Ενώ οι περισσότεροι κοιμούνται ακόμη, ο Wolfgang έχει ήδη ξεκινήσει τη δουλειά. Σαράντα αγελάδες περιμένουν να αρμεχθούν, οι επισκευές δεν τελειώνουν ποτέ και οι αγροτικές εργασίες στα χωράφια δεν γίνονται από μόνες τους. Ο Wolfgang αγαπά αυτή την πολυδιάστατη καθημερινότητα και θέλει να την αντιμετωπίζει με όλες του τις δυνάμεις. Υπάρχει όμως κάτι που τον κάνει ξεχωριστό: το δεξί του χέρι είναι προσθετικό.
Το εργατικό ατύχημα που άλλαξε τη ζωή του
Πριν από μερικά χρόνια, ο νεαρός Wolfgang καθάριζε έναν θρυμματιστή όταν, χωρίς να γνωρίζει ότι το μηχάνημα βρισκόταν ακόμη σε λειτουργία, έβαλε κατά λάθος το χέρι του μέσα.
Ο Wolfgang μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο του Μονάχου, όπου υποβλήθηκε αμέσως σε χειρουργική επέμβαση, καθώς η σοβαρή αιμορραγία απειλούσε τη ζωή του. Το χέρι του είχε υποστεί τόσο σοβαρό τραυματισμό που ο ακρωτηριασμός ήταν επιβεβλημένος.
Όταν ο Wolfgang συνήλθε από τη νάρκωση κοίταξε για λίγα δευτερόλεπτα το κολόβωμα του δεξιού του χεριού, έκλεισε τα μάτια, τα άνοιξε ξανά και είπε απλά: «Χρειάζομαι ένα προσθετικό χέρι.»
Μια μυοηλεκτρική πρόθεση για την καθημερινή εργασία
Από την πρώτη στιγμή, οι ορθοπροσθετικοί που στάθηκαν δίπλα του τον ενθάρρυναν και του εξήγησαν τι μπορεί να προσφέρει ένα σύγχρονο τεχνητό άνω άκρο.
Μόλις το κολόβωμα επουλώθηκε, ο Wolfgang άρχισε να χρησιμοποιεί ένα μυοηλεκτρικά ελεγχόμενο τεχνητό μέλος της Ottobock. Το προσθετικό του χέρι μπορεί να περιστρέφεται, να ανοίγει και να κλείνει.
Όταν, για παράδειγμα, ο Wolfgang σκέφτεται ότι ανοίγει το φανταστικό δεξί του χέρι, οι μύες του κολοβώματος παράγουν ηλεκτρικά σήματα. Δύο ηλεκτρόδια, ενσωματωμένα στην προσθετική θήκη, ανιχνεύουν αυτά τα σήματα και τα μετατρέπουν σε πραγματική κίνηση.
Χάρη σε αυτή την προηγμένη τεχνολογία, ο Wolfgang μπορεί και πάλι να εκτελεί σχεδόν όλες τις εργασίες που απαιτεί η καθημερινότητα του αγρότη.
Η φάρμα γίνεται πεδίο δοκιμών για ένα καινοτόμο βιονικό χέρι
Παράλληλα, ο νεαρός αγρότης δοκιμάζει ένα ακόμη πιο εξελιγμένο σύστημα ελέγχου πρόθεσης της Ottobock, βασισμένο στην αναγνώριση προτύπων (Pattern Recognition). Η τεχνολογία αυτή επιτρέπει πολλούς διαφορετικούς τύπους λαβής, ακόμη και ανεξάρτητες κινήσεις των δακτύλων.
Μια εξατομικευμένη εφαρμογή καταγράφει τα ιδιαίτερα κινητικά πρότυπα του χρήστη. Για να λειτουργήσει σωστά, η πρόθεση πρέπει πρώτα να «μάθει» να αναγνωρίζει τις προθέσεις κίνησης.
Ο χρήστης συνδέεται αρχικά με έναν υπολογιστή μέσω ηλεκτροδίων και εκτελεί διάφορες κινήσεις και λαβές. Το σύστημα αποθηκεύει τα αντίστοιχα μυϊκά πρότυπα. Στη συνέχεια, κάθε φορά που ο χρήστης επιχειρεί μία συγκεκριμένη κίνηση, η πρόθεση αναγνωρίζει αμέσως τις αντίστοιχες μυϊκές συσπάσεις και εκτελεί την επιθυμητή κίνηση σχεδόν στιγμιαία.
Το μόνο που λείπει ακόμη είναι η αίσθηση
Η τεχνολογία αναγνώρισης προτύπων αποτελεί σημαντικό σταθμό στην εξέλιξη των διαισθητικά ελεγχόμενων προσθετικών άνω άκρων. Για πρώτη φορά, πολύπλοκες κινήσεις μπορούν να πραγματοποιούνται με πολύ πιο φυσικό και διαισθητικό τρόπο. Το τεχνητό μέλος επιτρέπει κινήσεις που προσεγγίζουν ιδιαίτερα τη λειτουργία ενός φυσικού χεριού, όπως γρήγορες, δυνατές αλλά και ιδιαίτερα λεπτές και προσεκτικές λαβές.
Υπάρχει όμως μία ανθρώπινη ικανότητα που δεν μπορεί ακόμη να αναπαράξει: την αίσθηση της αφής. Στο μέλλον, οι ερευνητές εκτιμούν ότι οι προσθετικές θα μπορούν να μεταφέρουν αισθήσεις όπως το κρύο ή η θερμότητα.
Επιστροφή στη ζωή και στην εργασία, με ένα βιονικό τεχνητό μέλος
Ο Wolfgang ολοκληρώσει τις σπουδές του στις αγροτικές καλλιέργειες και στη συνέχεια θα αναλάβει την οικογενειακή φάρμα.
Ποτέ δεν πίστευε ότι θα μπορούσε να συνεχίσει να εργάζεται τόσο αποτελεσματικά ως αγρότης με προσθετικό άκρο. Κι όμως, αν και δεν μπορεί να αντικαταστήσει πλήρως ένα φυσικό χέρι, το τεχνητό του μέλος του επέτρεψε να συνεχίσει να ζει τη ζωή που αγαπά και να παραμείνει αυτό που πάντα ήθελε να είναι: αγρότης. Και γι’αυτό δηλώνει ευγνώμων.
ΠΗΓΗ: https://www.pohlig.net/