Για εννέα ολόκληρα χρόνια, η Σουηδή Cathrine Bergkvist έζησε μέσα στην αβεβαιότητα, τον αβάσταχτο πόνο και τις συνεχείς χειρουργικές επεμβάσεις. Φέτος, όμως, κατάφερε να επιστρέψει στους αγώνες ιπποδρομιών τροτ, πραγματοποιώντας την πρώτη της συμμετοχή έπειτα από 21 χρόνια.
Πριν από εννέα χρόνια, η 54χρονη προπονήτρια τροτ (ιπποδρομίες με ελαφρύ αμαξίδιο και με το άλογο να κινείται με τροχασμό) υπέστη σοβαρό κάταγμα στην κνήμη σε ατύχημα κατά τη διάρκεια μιας προπόνησης. Η αρχική διάγνωση και η αντιμετώπιση αποδείχθηκαν εσφαλμένες. Ακολούθησαν επιπλοκές, δεκατέσσερις χειρουργικές επεμβάσεις και, τελικά, ο ακρωτηριασμός του δεξιού της ποδιού.
Μετά το ατύχημα, η Cathrine δεν πίστευε πως θα μπορούσε να περπατήσει ξανά. Το ότι επέστρεψε στους αγώνες μοιάζει απίστευτο.
Ένα σπάνιο ατύχημα
Το 2016, η Cathrine συμμετείχε σε μια προπόνηση τροτ μαζί με μια άλλη αθλήτρια. Είχαν ολοκληρώσει τη διαδρομή της προπόνησης όταν το άλλο άλογο αφηνίασε και, εκτός ελέγχου, έπεσε τρέχοντας πάντω στην άμαξα της Cathrine. Οι δύο άμαξες μπλέχτηκαν μεταξύ τους. Η δική της εκτοξεύτηκε στον αέρα και όταν προσγειώθηκε, το πόδι της χτύπησε πάνω στον δοκό της άμαξας και έσπασε.
Ο πόνος ήταν αφόρητος. Η Cathrine, που γενικά έχει υψηλή αντοχή στον πόνο, θυμάται πως ούρλιαζε τόσο δυνατά μέχρι να έρθει το ασθενοφόρο, που την άκουσαν από το διπλανό χωριό. Ακόμη και σήμερα δυσκολεύεται να βρει τις κατάλληλες λέξεις για να περιγράψει τον πόνο που ένιωθε.
Στο νοσοκομείο της τοποθέτησαν γύψο και την επόμενη ημέρα υποβλήθηκε σε επέμβαση. Ωστόσο το πόδι της πρηζόταν διαρκώς. Είχε αναπτύξει σύνδρομο διαμερίσματος (compartment syndrome), μια διαταραχή της αιμάτωσης του ποδιού που απαιτεί άμεση αντιμετώπιση.
Ο πόνος εξακολουθούσε να είναι αφόρητος, τόσο που μια νοσηλεύτρια της είπε: «Σταμάτα να φωνάζεις! Τρομάζεις τους άλλους ασθενείς στη ΜΕΘ.»
Ο πόνος συνεχιζόταν, διαφορετικοί γιατροί αναλάμβαναν την περίπτωσή της όμως κανείς δεν αναγνώρισε εγκαίρως το σύνδρομο διαμερίσματος. Παρά τις επαναλαμβανόμενες επεμβάσεις κάθε δύο ημέρες, και παρά τις προσπάθειες των γιατρών, υπέστη παράλυση του άκρου ποδός (drop foot) και σοβαρές νευροπαθητικές βλάβες. Αργότερα διαπιστώθηκε επίσης ότι το κάταγμα είχε επουλωθεί με λανθασμένη περιστροφή του οστού.
Η ζωή με προσθετικό πόδι
Επτά χρόνια μετά το ατύχημα, η κατάσταση είχε φτάσει σε αδιέξοδο. Το πόδι της είχε ελάχιστη λειτουργικότητα. Η Cathrine απευθύνθηκε σε έναν νέο γιατρό, ο οποίος της εξήγησε πως αν ήθελε να έχει μια στοιχειωδώς φυσιολογική ζωή, η μόνη λύση ήταν ο ακρωτηριασμός.
Η αντίδρασή της εξέπληξε ακόμη και την ίδια. Ο ακρωτηριασμός της φαινόταν σαν λύτρωση.
Σήμερα η Cathrine χρησιμοποιεί τεχνητό μέλος, που λειτουργεί ικανοποιητικά, αν και όχι τέλεια. Πάσχει ακόμη από πόνους φαντάσματος, κυρίως τη νύχτα, για τους οποίους λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή. Η Cathrine παραδέχεται ότι η μεγαλύτερη δυσκολία είναι ψυχολογική.
«Δεν είσαι ποτέ όπως πριν. Αν κουραστώ πολύ το πρωί, δεν μπορώ να κάνω πολλά το απόγευμα. Πρέπει να έχω δυνάμεις και για την προσωπική μου ζωή και για τη δουλειά μου. Παρ’ όλα αυτά, αισθάνομαι τυχερή. Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν περάσει πολύ χειρότερα.»
Παρά τις δυσκολίες, η Cathrine συνεχίζει πλέον τη ζωή της κανονικά. Είναι υπεύθυνη προμηθειών σε ένα αεργοστάσιο χάρτου, προπονειται στο τροτ, και μάλιστα εκτρέφει πλέον τη δική της φοράδα. Μαζί με την οικογένειά της, τα άλογα, λέει, είναι αυτά που την βοηθούν να διατηρεί τις απαραίτητες ισορροπίες και την αισιοδοξία της.
Επιστροφή στους αγώνες τροτ ύστερα από 21 χρόνια
Πρόσφατα η Cathrine συμμετείχε στον πρώτο της αγώνα τροτ έπειτα από δύο δεκαετίες. Το άλογο δεν κατάφερε να διακριθεί, καθώς μπλέχτηκε με άλλο άλογο περίπου 500 μέτρα πριν από τον τερματισμό. Για την ίδια, όμως, το αποτέλεσμα είχε ελάχιστη σημασία.
«Παραδόξως όλα πήγαν πολύ καλά. Δεν ήμουν καν αγχωμένη. Όταν γύρισα σπίτι και είδα τον αγώνα στην τηλεόραση, δυσκολευόμουν να πιστέψω ότι ήμουν εγώ εκεί.»
Μέσα στο 2026, η Cathrine ελπίζει να αγωνιστεί με τη δική της φοράδα. Σχεδιάζει μάλιστα να συμμετέχει σε αρκετούς αγώνες. Αυτό που τη φαινόταν αδιανόητο πριν από μερικά χρόνια, γίνεται πλέον πραγματικότητα.